Artikulli e lexon ajetin për krijimin në çifte si një vërejtje mbi botën bimore, njeriun dhe modele të tjera të rendit të krijimit që shkenca i zbuloi më vonë.
Thelb: Ajeti nuk ndalet vetëm te mashkulli dhe femra te njeriu. Ai e shtrin idenë e çifteve te bimët dhe lë hapur edhe forma të tjera të rendit të krijimit që njerëzit nuk i dinin.
Çiftet në botën bimore
Për shumë kohë, bimët u perceptuan si organizma të thjeshtë që rriten pa një sistem të qartë riprodhues. Botanikët më vonë treguan se poleni, organet mashkullore dhe ato femërore luajnë rol themelor në shumimin e një numri të madh speciesh.
Kjo e bën përmendjen e “asaj që prodhon toka” veçanërisht domethënëse. Ajo e lidh vëzhgimin kuranor me një realitet biologjik që u qartësua vetëm pas zhvillimit të botanikës moderne.
Çiftet te njeriu dhe organizmat
Te njeriu, krijimi në çifte shihet drejtpërdrejt në riprodhim. Gametet mashkullore dhe femërore mbajnë role të dallueshme, por plotësuese, në vazhdimin e jetës.
Vërehet se ajeti bashkon në një fjali botën e bimëve, njeriun dhe fusha ende të panjohura për njerëzit e kohës. Kjo e bën formulimin më të gjerë se sa një vëzhgim i zakonshëm i përditshëm.
Çifte që atëherë nuk njiheshin
Pjesa “dhe nga gjëra që ata nuk i dinë” i jep ajetit një horizont më të gjerë. Edhe në biologji, shumë procese u kuptuan vonë: strukturat riprodhuese të bimëve, ndarja e roleve në organizma të ndryshëm dhe mekanizmat e trashëgimisë.
Kështu, ajeti nuk kufizohet te një shembull i vetëm, por nxit vëzhgim dhe kërkim të mëtejshëm.
Kuran 36:36
I pastër nga të metat është Ai që krijoi të gjitha llojet (çiftet) nga çka mban toka, nga vetë ata dhe nga çka ata nuk dinë.