Kurani përshkruan tokën e tharë që, pas rënies së ujit, dridhet, fryhet dhe nxjerr bimësi. Artikulli e lexon këtë si një përshkrim të rendit fizik dhe biologjik që ndodh në tokë pas shiut.
Thelb: Uji nuk e bën tokën vetëm të lagësht; ai aktivizon grimcat, mikroorganizmat dhe farat që presin kushtet e duhura.
Dridhja dhe fryrja
Kur pika uji hyjnë në tokë, grimcat minerale fillojnë të lëvizin dhe të ndërveprojnë. Artikulli e lidh këtë me lëvizjen Browniane, një lëvizje mikroskopike që u kuptua shumë më vonë në shkencë.
Pastaj shtresat e grimcave thithin ujë dhe jone ushqyese. Kjo shkakton fryrjen e strukturës së tokës dhe e bën atë më të aftë të mbajë ujë për bimët.
Mbirja e jetës
Hapi i tretë është dalja e bimësisë. Farat që dukeshin të vdekura nisin procesin e mbirjes kur marrin lagështi, ajër dhe temperaturë të përshtatshme.
Për këtë arsye, pamja e tokës pas shiut bëhet shembull i fuqishëm për ringjalljen: ajo që dukej e shuar kthehet përsëri në gjelbërim.
Lidhja me ajetin
Kuran 22:5
O ju njerëz, nëse dyshoni për ringjalljen, atëherë (mendoni krijimin tuaj) Ne u krijuam ju prej dheu, pastaj prej uji, pastaj prej një gjaku të ngjizur, pastaj prej një sa kafshatë mishi, që është krijesë e formuluar ose e paformuluar, në mënyrë që t’ju sqarojmë. Ne e përqëndrojmë në mitër deri në një afat të caktuar, e mandej u nxjerrim foshnje dhe ashtu të arrini pjekurinë tuaj. Ka që dikush prej jush vdes herët, e dikush të jetojë deri në pleqëri të thellë, në mënyrë që mos dijë asgjë nga dija që ka pasur. E ti e sheh tokën e thatë-të vdekur, e kur Ne ia lëshojmë asaj ujin ajo gjallërohet, shtohet dhe nga të gjitha llojet rritë bimë të këndshme.