Hekuri — Zbritja nga Hapësira

Një zbulim i mahnitshëm i astrofizikës moderne zbuloi se hekuri në Tokë ka origjinë jashtëtokësore, një fakt i theksuar me një folje të vetme, të saktë në Kuran.

Origjina Supernova e Hekurit

Në epokën tonë u bë e mundur të kuptohet si formohen elementet kimike. Shkencëtarët zbuluan se elementet e rënda si hekuri nuk mund të sintetizohen (prodhohen) në Tokë. Për më tepër, ato nuk mund të prodhohen as në Diell, sepse temperatura e tij sipërfaqësore është rreth 6,000 gradë Celsius dhe temperatura në bërthamën e tij arrin 15 milion gradë Celsius.

Që të formohet një atom hekuri, nevojiten yje gjigantë (shumë herë më masivë se Dielli ynë) dhe temperatura qindra miliona gradë të larta. Kur këta yje arrijnë në fund të jetës së tyre, ata shpërthejnë në një fenomen të quajtur Supernova. Gjatë këtij shpërthimi kolosal, hekuri krijohet dhe shpërndahet si "pluhur yjor" dhe meteoritë nëpër hapësirë, derisa bie dhe përplaset me planetë si Toka.

Fjala Kyçe: "Ne e zbritëm"

Në Kuran ekziston një kapitull i tërë i quajtur "Hekuri" (Sureja El-Hadid). Në ajetin 25 të kësaj sureje, flitet për dobitë e hekurit, por saktësia që ka befasuar shkencëtarët është folja që Allahu përdori për prejardhjen e tij.

Kurani përdor fjalën arabe "anzalna" e cila përkthehet fjalë për fjalë si "Ne e kemi dërguar poshtë" ose "Ne e zbritëm". Ai nuk përdor fjalët e zakonshme si "khalaqna" (krijuam), duke na zbuluar faktin që hekuri nuk ishte pjesë origjinale tokësore, por një element hyjnor i sjellë nga "lart" (nga hapësira jashtëtokësore) për t'i shërbyer njerëzimit.

Lidhja e Fesë me Shkencën

Kjo saktësi absolute në zgjedhjen e foljes i bën jehonë astrofizikës. Njerëzit në shekullin e shtatë kishin thjesht kova, shpata dhe parmendë hekuri, dhe nuk e dinin as përbërjen e tij molekulare, lëre pastaj faktin që ishte gatuar në yjet Supernova larg, shumë larg Tokës. Vetëm Krijuesi i Universit mund ta përcaktonte origjinën e tij jashtëtokësore me një fjali kaq të shkurtër dhe të saktë.

Ajetet Kuranore